Mendix Meetup-inzichten: Wie heeft er eigenlijk een orkestratieplatform nodig?

Deel 4 van 4, rechtstreeks vanaf de Mendix Community Round Table Meetup in Amersfoort op 2 juni 2026. In de delen 1 tot en met 3 stelden we de vraag wat er nog overblijft voor consultants, of we een AI-agent kunnen vertrouwen om het werk te doen en of het platform nog steeds de juiste keuze is. Dit artikel stelt de commerciële vraag die aan al deze punten ten grondslag ligt: wie heeft zo'n platform eigenlijk nodig?

Een verkoper aan een van de tafels had de Nederlandse IT-directeur van een grote investeringsbank gebeld om hem uit te nodigen voor een evenement. Een vriendelijke man, dus hij kreeg een paar minuten de tijd, en de directeur gebruikte die om uit te leggen waarom het antwoord nee was. "Geen probleem met low-code," zei hij. "We doen dat gewoon niet meer. We doen nu alles met AI, de volledige applicatielevenscyclus." En hoe beheer je dat allemaal? "We hebben vierduizend engineers en de middelen om volledige teams te hebben die het controleren." De verkoper vertelde ons achteraf dat hij daar geen weerwoord op had en dat ook niet probeerde te veinzen.

Dat antwoord bleef de rest van de avond in mijn hoofd zitten en hangt sindsdien als een schaduw over deze serie. Ik heb drie keer geschreven over 2 juni: wat er overblijft voor de consultant, of we een agent kunnen vertrouwen om het werk te doen en of Mendix nog steeds een verdedigbaar platform is om op te bouwen. Elk van die artikelen komt ongeveer op hetzelfde uit: de waarde blijft behouden als je het goed bouwt. Dus de commerciële vraag blijft staan. Als dat allemaal waar is, wie heeft het dan eigenlijk nodig?

‍

De bovenkant van de markt gaf een eerlijk antwoord

De bank was accuraat in plaats van afwijzend. Een bedrijf met vierduizend engineers kan alles met AI doen en volledige teams inzetten om de output te controleren, omdat ze zich dat kunnen veroorloven. Die ondernemingen hebben hun AI op orde en hun budgetten uitgegeven, dus de vraag die ze stellen is terecht: waarom zouden we hier een platform voor toevoegen als we er zelf al een bouwen?

Het instinct waar velen van ons op getraind zijn – achter de grootste logo's aanjagen en de enterprise binnenhalen – verdient een tweede blik. De bedrijven met de meeste middelen hebben het minst behoefte aan een platform dat hen werk uit handen neemt, omdat ze gewend zijn dat werk zelf te dragen. Tenminste, als ze al een softwaregericht bedrijf zijn. Als dat niet zo is, geeft een platform als Mendix nog steeds een enorme voorsprong zonder de jaren die het kost om zelf een platformbenadering op te bouwen. Want ja, dat is wat er nodig is om een situatie te bereiken die in de buurt komt van wat platforms zoals die van Siemens kunnen bieden.

‍

Een nuance die ik zelf wil toevoegen

Lees dat antwoord terug en het klinkt alsof AI de deur grotendeels heeft dichtgegooid. Ik denk niet dat dat zo is. Was die bank ooit van plan om een low-code platform te kopen? In 2019, met dezelfde vierduizend engineers, nog voor dit alles? Vrijwel zeker niet om hun volledige tech-stack te vervangen.

Een paar zaken zorgen ervoor dat een bedrijf van die omvang zijn eigen oplossingen blijft bouwen, en de meeste daarvan hebben weinig met AI te maken.

• Gewoonte en historie. Een organisatie die al twintig jaar op eigen wijze software bouwt, heeft een landschap, standaarden, een beoordelingsproces en bestaande middelen en componenten. Niemand gooit dat eruit omdat een leverancier langskomt met een beter verhaal.
• Talent, dat lokaler is dan we meestal toegeven. Als je vierduizend engineers kunt aannemen, en ze kunt aannemen op plekken waar de arbeidskosten gunstig zijn, is intern bouwen een verdedigbare keuze. Voor een bedrijf in Nederland dat in Nederland aanneemt, kan die berekening er heel anders uitzien, en dat geldt ook voor de waarden en overtuigingen die erachter zitten.
• De kosten die ze al hebben gemaakt, waar de bank niet over sprak. Jaren aan procedures, interne standaarden, een platformteam, een intern ontwikkelaarsplatform dat iemand in de lucht moet houden. Ze hebben het werk niet overgeslagen. Ze hebben het in-house gekocht en de kosten over een decennium gespreid; een dure positie waar alleen een bedrijf met de schaal, strategie en tijd in terecht kan komen.

De vierduizend engineers bewijzen dus niet dat het platformmodel dood is. Ze laten zien dat een bedrijf dat groot genoeg is, met de juiste strategie, zelf een vergelijkbare platformervaring kan bouwen. Dat hebben ze gedaan, en het kostte jaren en echt geld. Het zegt weinig over low-code, en veel over wie het zich kan veroorloven om zonder te werken.

‍

Een bewegende markt

Ik heb niet eens het gevoel dat er al te veel is veranderd, met één belangrijke toevoeging waar ik later op terugkom. De kans ligt bij het bedrijf dat zoiets zegt als: "Ik ben een bouwbedrijf, geen IT-bedrijf," en wil dat één leverancier de beveiliging, het beheer en de integraties al heeft afgedekt. Zij kunnen geen interne teams inzetten om high-code AI-output te controleren, en dat willen ze ook niet. Ze willen het werk afkopen, wat, zoals ik de vorige keer betoogde, de echte kracht van low-code is zodra je stopt met denken dat het alleen om de snelheid van de eerste oplevering gaat.

Een nuttige scheidslijn door het midden van die markt is grofweg het aantal apps dat je beheert. Een bedrijf met één app neigt naar de pure prompting-tools als voorsprong, want waarom zou je voor één app niet gewoon prompten en kijken hoe het uitpakt? Maar zodra je een dozijn apps, integraties en systemen hebt die met elkaar moeten praten en gezamenlijk beheerd moeten worden, heb je iets nodig dat het hele landschap bij elkaar houdt. Een orchestratieplatform dat ze allemaal kan beheren, begint daar zin te krijgen op een manier die voor een enkele app nooit het geval was. Dat is het enterprise-profiel waar dit alles nog steeds in past. Het is te klein om het platform te zijn ontgroeid om domeinspecifieke redenen, en te groot om de ene app te prompten zonder naar het totaalplaatje te kijken. Ik noem het de orchestrerende middenmoot, en dat is waar de meeste bedrijven zich zullen bevinden.

‍

De bezwaren

Sommige bezwaren komen elke keer terug, en ik beantwoord ze liever dan dat ik ze wegwens.

Het eerste is perceptie. Er heerst in sommige kringen een gevoel dat kiezen voor low-code in 2026 de minst avontuurlijke optie is; de verstandige en ietwat saaie keuze terwijl iedereen iets flitsends doet met AI. Die perceptie is slechts gedeeltelijk terecht, gezien de enorme AI-investeringen van Siemens. Het platform is misschien niet op de dag na de release van een nieuwe versie van de grote frontier-modellen direct op gelijke hoogte met de mogelijkheden daarvan. Dat gezegd hebbende: zelfs sinds de Meetup in juni (dit artikel werd in september gepubliceerd) is AI-ondersteunde ontwikkeling met Mendix enorm volwassen geworden. Ik ben er vrij zeker van dat de discussie genuanceerder zou zijn als we deze sessie opnieuw zouden organiseren.

Het tweede is lock-in, en dat is een terechte zorg. "Het is de helft van de prijs en dan ben ik eigenaar van de IP" is iets wat kopers oprecht zeggen wanneer ze een beheerd platform afwegen tegen high-code. High-code voelt als vrijheid, een beheerd platform kan voelen als een kooi, en AI heeft de high-code kant er in ieder geval minder "locked-in" uit laten zien dan voorheen. Het ontkennen van de lock-in helpt niet. Duidelijk zijn over wat het je oplevert wel, en ook duidelijk zijn over wat het zou kosten om te migreren. Met een redelijk open platform als Mendix zijn die kosten lager dan mensen verwachten, en met Maia Transform is het inmiddels vrij goed te doen om codebases naar en van Mendix te migreren. Die optie hebben kan zorgen voor de nodige gemoedsrust terwijl je geniet van de voordelen van het platform.

De derde is subtieler. Een klant die elders al een volwassen AI-strategie heeft, zit er niet op te wachten om nieuwe AI te moeten koppelen aan nóg een resourcepool van een ander platform. Ze willen gebruikmaken van de investeringen die ze al hebben gedaan. Als je alleen inzet op 'greenfield' en "voeg hier AI toe", blijf je kopers tegenkomen die vanuit een andere hoek naar AI zijn gekomen en daar al eerder waren. Door dat te respecteren, ontstaat er een veel dieper gesprek over wat er echt nodig is, zeker omdat je met Mendix hun eigen AI kunt gebruiken, je eigen AI kunt meebrengen of ze kunt combineren tot een mix die bij je past.

‍

De eigenlijke pitch

Het is scherper dan wat eraan voorafging, ook al klinkt het in eerste instantie als een stap terug.

Je verkoopt het feit dat het al gedaan is: de leverancier die de governance, beveiliging en integratie al heeft opgelost, zodat het bouwbedrijf dat niet meer hoeft te doen. Voor de juiste klant is "wij hebben het moeilijke werk al gedaan" een sterkere boodschap dan "wij zijn sneller", wat al niet meer waar was zodra een prompt sneller kon worden verstuurd dan wij konden typen. Ook al zijn dit vaak prototypes en nog geen enterprise-grade apps vanaf de eerste oplevering. Wanneer je je Mendix-app vanaf dag één uitrolt, krijg je ISO 27001, 27017, 27018, 9001 en SOC 2 Type II-rapportages, plus ondersteuning voor AVG, HIPAA en PCI-DSS zonder dat je zelf hoeft te weten wat dat allemaal inhoudt. Dit is en blijft een van de belangrijkste redenen om Mendix als je enterprise-app-platform te kiezen.

Er is ook een wig die de groep met vierduizend engineers niet kan slaan, omdat het niets met resources te maken heeft en alles met vertrouwen. Data. Een consultant aan een andere tafel, die het over een overheidsinstelling had, verwoordde het treffend: ze zijn "erg bang voor wat er met de data gaat gebeuren". Dus je begint niet met de AI. Je bouwt eerst het vertrouwen op, houdt de data in hun eigen handen op infrastructuur die zij controleren, en laat de AI pas op de tweede plaats komen. Voor een hele categorie klanten – in de overheid, de zorg, overal waar data het pand niet mag verlaten – is dat de enige reden waarom ze überhaupt 'ja' kunnen zeggen. Lokale LLM's zijn hier snel inzetbaar, en Mendix en Maia kunnen die net zo goed gebruiken.

Voor degenen die dit deel van de serie hebben bereikt en denken: maar hoe zit het met Siemens? Het grootste deel van de Nederlandse Mendix-community heeft ervaring in andere domeinen dan de maakindustrie, dus het is geen verrassing dat deze invalshoek niet aan bod kwam. Het moet echter ook niet worden genegeerd. Met Mendix in hun portfolio, inclusief de brede (AI-)mogelijkheden die hierboven zijn besproken, kan ik alleen maar blij zijn voor de klanten die al stevig hebben geïnvesteerd in het Siemens-ecosysteem.

‍

Afsluiting van de serie

De bank met vierduizend engineers zou nooit de belangrijkste groeimarkt zijn, en daarop jagen is de manier om je vervangbaar te gaan voelen. De groei zit bij iedereen onder die grens die het niet zelf kan en ook niet wil: de orkestrerende middenmoot, de gereguleerde sectoren, de partijen die één vertrouwde leverancier willen die het zware werk heeft afgedekt en hun data houdt waar die hoort.

Dat waren vier vragen van één avond: wat blijft er voor ons te doen, kunnen we de agent vertrouwen om het werk te doen, verdient het platform nog steeds de voorkeur, en wie heeft het eigenlijk nodig? Nu ik ze heb opgeschreven, merk ik dat geen van de antwoorden echt over de technologie gaat. Ze komen neer op beoordelingsvermogen, vertrouwen en weten voor wie je er bent. Dat is een geruststellende gedachte voor een zaal vol consultants die zich zorgen maakten over AI.

Bedankt voor het lezen, als je de hele serie hebt doorlopen. Deze artikelen weerspiegelen de discussies in de zaal, aangevuld met mijn eigen mening, dus ik ben erg benieuwd naar jullie gedachten. Resoneert het met wat jij ziet? Ben je blij of maak je je zorgen over de mogelijke nieuwe perspectieven? Hoe dan ook, ik kijk ernaar uit om later dit jaar of begin volgend jaar weer een rondetafelgesprek te organiseren om een aantal stellingen persoonlijk door te nemen.

‍

Oorspronkelijk gepubliceerdhier.